Rok 1503 przyjmuje się za datę powstania stałego polskiego drukarstwa. W tym roku bowiem Jan Haller, były student  Akademii Krakowskiej, a także handlarz win i wydawca, sprowadził do Polski niemieckiego drukarza Kaspra Hochfedera i uruchomił własną drukarnię. Spółka z Hochfederem nie trwała długo. W 1505 r. Jan Haller przejął drukarnię  i odtąd drukował pod własnym nazwiskiem. Z drukarni Hallera wyszło ponad 200 druków. Były wśród nich liczne księgi liturgiczne, druki urzędowe, podręczniki uniwersyteckie, a także wydania klasyków i autorów humanistycznych.